Het werd een hete nacht in het klooster badend in je eigen zweet kwam je niet aan je nachtrust toe. Na een stevig ontbijt samen met de pastoors Jaap en Aalter gingen we 7.45 uur op pad. Gelukkig konden we wel op de fiets naar beneden omdat er nog weinig toeristen op de been waren. Het was trouwens al 25 graden, dus het beloofde wat voor vandaag. Het eerste uur was gelukkig nog vlak, maar daarna begint het klimwerk. We namen de nodige rustpauzes, want de temperatuur liep op naar ruim 40 graden. In de tour zouden onze rabomannen in de volgbus stappen, maar wij gingen en moesten door! Op het heetst van de dag lag het zwaarste stuk van deze etappe. Net voorbij Narni lag de camping waar we heen wilde, alleen konden we deze telefonisch niet bereiken, dus maar op de bonnefooi. Ondertussen kwamen we er ook achter dat tijdens deze reis de grootste vijand de temperatuur is. Klimmen bij ruim 40 graden is alleen voor de gekken. Nou bleek ook nog eens dat de camping boven op een berg lag. Daar aangekomen bleek dat door de bosbranden de camping van de buitenwereld was afgesloten, omdat de telefoonkaart was afgebrand. Ook het water is hier op rantsoen, maar dit geldt alleen voor de Nederlandse gasten, want het staat alleen in het Nederlands bij de douches. Maar na vanavond lekker eten, een wijntje en een biertje, kijken we morgen bij het vertrek niet op een kwartiertje.
Vanmorgen zoals gebruikelijk om 6 uur de wekker. Spullen inpakken, tent inklappen en de fiets op. De eerste 10 kilometers hadden we allemaal we zure benen. Maar daarna ging het best. Onderweg ff een brood en wat kaas gekocht en gelijk even opgegeten. Onderweg hebben we vaak de borden Roma gezien. Dus we gaan nog steeds goed. En voor de oplettende kijkers zijn we een stukje offline geweest. Dit klopt, maar dankzij de helpdesk van hamifleurs. (Danny bedankt!). Onderweg zijn we bij een pomp gestopt, en hebben we een lekker koud cola'tje op. Dit was wel nodig, want toen we weer naar buiten gingen en we op de thermometer keken (in de zon) was het 49 graden. Daarna weer gang gezet richting Assisi. Onderweg kregen we in de gaten dat het vandaag een feestdag is in Italië. En de bidons begonnen leeg te raken, maar alles was dicht. Gelukkig kwamen we een Chinese toko tegen die niks geeft om feestdagen en ons van een koud frisje kon voorzien. Toen richting Assisi. We zagen het al leggen, gebouwd tegen de berg op. Dus dat beloofde nog wat. Pastoor steenvoorden had voor ons een slaapplaats geregeld, maar daarvoor moesten we wel naar ongeveer het hoogste plekje van Assisi toe. Helemaal gesloopt kwamen we uiteindelijk boven(laatste stuk gelopen in verband met te veel mensen op de straat en 15% klimpercentage). Maar eenmaal boven keken we onze ogen uit. Echt een super uitzicht. Na een lekkere douche kregen we een rondleiding door Assisi van de pastoor. We zijn in de basilica di San francesco geweest. Een mooie kerk met veel verhalen. Hier hebben we ook nog een stempel weten te regelen. Daarna richting de basilica di santa chiara geweest. Ook dit was een mooie kerk met vele verhalen.
Hierna zijn we met zijn 5en een welverdiend biertje wezen drinken op een terras. Dit smaakte bij iedereen heel goed. Daarna zijn we gezellig wezen eten bij de italiaan. We begonnen met een voorgerecht met van alles en nog was. Kaas, brood, tapenade, tomaatjes en noem maar op. Daarna een soort van dikke spagetti met (paddo's) op. Nu zijn we weer terug in ons slaap adres, en gaan we goeie nacht maken.
Nog 3 dagen tot Rome..... Nog een toevoeging, het is weer gelukt, het duurde even maar toch. Er is een zonnebril vergeten. En de slimmerik is..... Bram!
Na een nacht waarin robin dacht dat hij nog steeds aan het zwemmen was. Het was nog steeds warmer dan 25 graden, dus hij en wij waren nog drijfnat van het zweet. Maar we vertrokken toch precies om 7 uur richting de appenijnen. Het landschap veranderde van landbouw naar fruitteelt. Met gelukkig ook druiven, want we zaten al een beetje in de war of er wel genoeg wijn voor ons was. Het werd een dag met veel klimmen en dalen, en dat met een temperatuur van meer dan 35 graden. Dit was dus best wel warm. We hadden afgesproken met pastoor Jaap in sarsina. Om twee uur. We waren er al om 12 uur en daarom hadden we een sms gestuurd dat we iets eerder kwamen, maar Jaap had geen telefoon bij zich want die was hij vergeten. Dus wij maar wachten, nog ff wachten, nog ff wachten en toen eindelijk samen met de pastoor PIZZA. Gelukkig was dit heel lekker. Tijdens het eten heeft het erg hard geregend met als voordeel dat het voor ons lekker afgekoeld was. En konden we op weg naar de camping. Na een klim van zeker 19 % was er geen camping, maar alleen een hotel. Maar deze was wel vol. Dus moesten we weer 25 km verder rijden. Om daar te komen moesten we een afdaling maken van 4km dit zeer gevaarlijk was. Met grote gaten in de weg en grote stenen op de weg, waar we met moeite langsheen konden. Met afgebrokkelde randen waar je zeker 30 meter naar beneden kon kijken. Na dit overleeft te hebben zij Bram over 2,5 km gaan we naar rechts, maar dit bleek uiteindelijk de andere kant te moeten zijn. Daar begonnen we aan een steile klim van zeker 18% over steentjes, maar toch de camping gevonden. En gelukkig hadden ze plaats vóór ons. Niet gek, want we waren de enigste die op de camping stonden. Er was wel een zwembad en een heel goed en schoon sanitair. Dus maar vroeg naar bed
Bij een heerlijke temperatuur van 19 graden en een beetje bewolking vertolken we even na 7 uur. Eerst door de stad en daarna tussen de boomgaardendoor met peren, appels en perziken en druiven. We deden ff een bakkie en Lidl in Portomaggiore. In longastrino aten we een boterham en scoorde we een stempel. Daarna reden we door tomatenvelden van wel honderden hectares. Die oogsten ze met een soort van aardappelrooier. Makkelijker als bij ons, daar moet alles met een schaartje. We kwamen ook nog langs een groot meer, waar flamingo's liepen. Vlak daarna gingen we met de pont en toen richting ravanna. Daar gingen we de route at en fietste we richting de adriatische kust, waar we op.een camping staan naast het strand.
Na de heerlijke rustdag van gisteren, vertrokken we vandaag lekker vroeg(7 uur) richting ferrara. De eerst 50 km waren niet echt boeiend. We reden tegen de wind in tussen de uitgegroeide maisvelden. Het leek wel een rondje polsen, maar dan 20 graden warmer. Daarna zijn we richting de Lo gereden. Op een dijk fietsend met de wind vol in de rug wat was heerlijk fietsen. Uiteindelijk waren we hier om 3 uur op de camping met een gemiddelde van 21.2. Dat is voor ons doen best veel. Na ff een douche gepikt te hebben zijn we richtig de stad gegaan voor een stempel en een boodschap. Dit is beide gelukt. Toen weer richting de camping om daar in de straat een pizza te halen bij de lokale golfclub. Nu ff een wijntje en een pinda en dan straks lekker naar bed.
Eerst de was in de wasmachine gedaan. Daarna een lekker ontbijtje gegeten, de was opgehangen en toen met de bus naar Venetië gegaan. Na ongeveer een half uur kwamen we in Venetië aan. Het was erg warm, maar we hebben we genoten van deze mooie stad. En hebben door Robin ook nog een stempeltje gescoord voor ons paspoort. Voor we weer vertrokken met de bus moesten Bram en Wim nog even plassen, en dat was volgens hun het duurste plasje ooit. Het koste wel 1,50 euro per plasje. op de terugweg kreeg Wim het een beetje benauwd, want hij wist niet waar hij uit moest stappen, en beide navigatoren lagen te slapen. Terug op de camping ging Bram via de snelweg nog even naar de fietsenwinkel. Op de snelweg kwam hij nog een auto van Arno deij tegen. De chauffeur zal wel gedacht hebben welke Italiaanse gek rijdt er nu weer op de fiets over de snelweg??!!! Daarna hebben we wat gegeten en moesten we vroeg ons bed in verband met de regen en onweer!!
Na de zware klimdag van gisteren en de nodige onweersbuien in de avond en nacht, gingen we met 5 kg extra aan waterballast op weg om te proberen Venetië te halen. We hielden een aantal korte stops, zeker in de middag bij 35 graden. Het ging over het algemeen naar beneden maar we moesten ook nog wel een beetje klimmen. We zetten het grote blad op en trapte in ongeveer 10 uur naar oreago.(incl. Stops) Het was ook de etappe dat we langzaam afscheid namen van de alpen, en het vlakke ingingenen. Daar werd het ook gelijk bloedheet. Tussen de maïsvelden tenderde de hoflandtrein naar het eindpunt, waar een lekkere pot bier, een douche, een toeristenmenu, een beetje vino Rosso en een spelletje yatzee de dag afsloten.
Dan maar via de mobile telefoon. De tussenliggende dagen volgen nog een andere keer!
Zo we zijn over de helft... En wat begon met een mooie dag eindigde in zwaar k*t weer.
Waar moeten we eens beginnen... We begonnen in latsch. Waarna we wederom langs kilometers appelboomgaarden hebben gereden. Het lekkere was dat alles valsplat omlaag liep, dus we konden er met een aardige snelheid doorheen knallen. Tot net voor trento ging alles best. Toen begon het ineens kei hard te regenen. En hebben we moeten schuilen onder een dakje van 0,5 bij 1,5 dus dat was lekker knus. Daarna doodgereden richting trento. Daar kwam tot onze verbazing nog een kleine pukkel om de hoek zetten (300 hoogtemeters in 4km) met een 200 meter 17%. Dus dat was wel ff afzien! Tijdens de klim werd wim gebeld door bram en nanda van der ende. We hadden afgesproken, maar zij waren iets eerder aangekomen als ons;). In de laatste 9 kilometer ook nog eens een lekke band, dus dat zat ook nog even tegen. En zeker als je weet dat er mensen op je zitten te wachten. Eenmaal aangekomen op.de camping werden we ontvangen met een heerlik koud biertje en werden we geholpen met de tent opzetten. Daarna ff gedoucht en gezellig wezen uit eten met zijn 5en. Na een goede Italiaanse maaltijd zijn bram en nanda weer in de auto gestapt richting het gardameer. En hebben wij nog een afzakkertje gehaald. Nu liggen we in de tentjes naar de regen te luisteren!
